Befehl به معنی دستور

اسمقابل شمارش ، مذکر

[ جمع: Befehle ]
[ ملکی: Befehl(e)s ]

فرمان، امر

1.Der Soldat befolgte den Befehl seines Vorgesetzten.
1.سرباز دستور مافوقش را دنبال کرد.

2.Die Befehle des Generals kann ich nicht nachvollziehen.
2.من نمی‌توانم فرمان‌های ژنرال را درک کنم.

کتاب Menschen سطح A2.2 ، درس 8