erschrecken به معنی ترسیدن

فعلفعل بی قاعده ضعیف ، فعل گذرا

[گذشته: erschreckte]|[گذشته کامل: erschreckt]|[فعل کمکی: haben ]

صرف فعل

مبهوت شدن

1.Er erschrak, als er die hohe Rechnung sah.

1.او وقتی صورتحساب زیاد [پرهزینه] را دید مبهوت شد.

کتاب Menschen سطح B1.2 ، درس 1

vor jemandem erschrecken|=| از کسی ترسیدن|*| vor jemandem erschrecken|+| از کسی ترسیدن

bei etwas (Dat.) erschrecken|=| از چیزی ترسیدن|*|Sie erschrak bei dem Knall.|+| او از صدای مهیبی ترسید.

ganz/sehr/... erschrecken|=| کاملا/خیلی/... ترسیدن|*| 2.Ich bin sehr erschrocken, wie krank er aussah.|+| 2. من خیلی ترسیدم، از اینکه او چقدر مریض به نظر می رسید.