bremsen به معنی ترمز کردن

فعلفعل بی قاعده ، فعل ناگذر

[گذشته: bremste]|[گذشته کامل: gebremst]|[فعل کمکی: haben ]

صرف فعل

سرعت کم کردن

beschleunigen|Geschwindigkeit erhöhen

1.Der Fahrer konnte nicht mehr bremsen und fuhr gegen das Verkehrsschild.
1.راننده دیگر نمی‌توانست ترمز کند و به تابلوی راهنمایی برخورد کرد.

2.Der Mann ist ganz plötzlich über die Straße gegangen. Ich musste stark bremsen.
2.مرد ناگهان از خیابان رد شد. من مجبور بودم محکم ترمز کنم.

کتاب Menschen سطح B1.2 ، درس 11